سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
167
اساس الصرف (مشتمل بر امهات مسائل علم صرف) (فارسى)
صرف امر به صيغه از باب استفعال / لتستشهد / مورد طلب شاهد واقع شو تو اى مرد در زمان حال / لتستشهدا / مورد طلب شاهد واقع شويد شما دو مرد در زمان حال / لتستشهدوا / مورد طلب شاهد واقع شويد شما مردان در زمان حال تنبيه - استشهد در اصل استشهد بود خواستيم آن را مجهول كنيم همزه كه در اوّل واقع شده بود و تاء را ضمّه داده و ماقبل آخر را كسره داديم استشهد شد . صرف فعل ماضى مجهول از باب افعلال / احمرّ به / سرخ شد يك مرد در زمان گذشته / احمرّ بهما / سرخ شدند دو مرد در زمان گذشته / احمرّ بّهم / سرخ شدند مردان در زمان گذشته تذكر - احمرّ در اصل احمرّ بود خواستيم آن را مجهول كنيم همزه كه حرف اوّل بود و ميم را ضمّه داديم احمرّ شد . صرف فعل مضارع مجهول از باب افعلال / يحمرّ به / سرخ مىشود يك مرد در زمان حال يا آينده / يحمرّ بهما / سرخ مىشوند دو مرد در زمان حال يا آينده / يحمرّ بهم / سرخ مىشوند مردان در زمان حال يا آينده صرف امر غائب مجهول از باب افعلال / ليحمرّ به / بايد سرخ بشود يك مرد در زمان حال